Bir Tabelanın Ardındaki Hikaye...
Kimileri bugün açılan bir muayenehaneyi görüyor. Ben ise o tabelanın arkasındaki yılları görüyorum.
Aslında bu hikâye, kapıya asılan bir tabelayla başlamadı. Yeditepe Üniversitesi İngilizce Tıp Fakültesi’nde, henüz öğrenciyken başladı. Derslerden çıkıp bilimsel kongrelere yetişmeye çalıştığımız, amfiden doğruca havaalanına gittiğimiz günlerde… Bilginin sınırlarının olmadığını ilk kez o yıllarda hissettim. Sonra yol beni farklı ülkelere götürdü.

Meksika’da bir ameliyathaneye… Chicago’da bir araştırma laboratuvarına… Her yeni şehir, her yeni eğitim ve her yeni insan; hekimliğe başka bir pencereden bakmayı öğretti. Mezuniyet ise hiçbir zaman bu yolculuğun sonu olmadı.
İlaç sektöründe geçirdiğim yıllar boyunca yüzlerce bilimsel toplantıda yer aldım, hekim eğitimleri planladım, sunumlar yaptım. Türkiye’nin dört bir yanında, zaman zaman dünyanın farklı ülkelerinde; bilimin ortak diliyle aynı masada buluşan insanlardan öğrenme ayrıcalığını yaşadım. Ardından yeniden kliniğe döndüm.
Aile hekimliği, sağlıklı hayat merkezi, işyeri hekimliği, saç ekimi hekimliği, poliklinik mesul müdürlüğü… Her durak bana aynı gerçeği yeniden hatırlattı: Hiçbir hasta birbirinin aynısı değildir. Bu yüzden hiçbir tedavi de ezbere olmamalıdır.
Yıllar boyunca değişmeyen tek alışkanlığım ise öğrenmeye devam etmek oldu.
Akşamlar… Hafta sonları… Tatiller… Yeni anatomi eğitimleri, kadavra kursları, bilimsel kongreler, uluslararası yayınlar…
Çünkü tıp, diploma alındığında tamamlanan bir meslek değil. Her gün yeniden öğrenci olmayı kabul ettiğiniz bir yaşam biçimi.
Bugün açtığım bu klinik, benim için bir varış noktası değil. Yıllardır sabırla örülen bir yolculuğun doğal devamı. Bu kapıdan içeri giren herkes; yalnızca bir uygulama değil, bilimsel düşünceyi, anatomiye duyulan saygıyı, etik yaklaşımı ve yıllar içinde biriken deneyimi de karşısında bulacak.
Ben, estetiğin yalnızca daha genç görünmekle ilgili olduğuna hiçbir zaman inanmadım Benim için estetik; kişinin yüzüne kendi hikâyesini kaybettirmeden, en iyi hâlini ortaya çıkarabilmektir.
Belki bugün yeni bir kliniğin kapıları açılıyor. Ama benim için bu, bir başlangıç değil. Yıllardır aynı merakla, aynı disiplinle ve aynı heyecanla yürüdüğüm yolun yeni bir durağı. Çünkü bazı yolculukların bir varış noktası yoktur. Sadece her gün biraz daha iyi olma arzusu vardır.
Ve ben, o yolculuğa bugün de aynı heyecanla devam ediyorum.
Yorumlar (0)