ALTI ÜLKE, BİRBİRİNDEN FARKLI ŞEHİRLER VE UNUTULMAYACAK BİR YOLCULUK… BALKANLAR…

KUZENİM SEVGİ İLE ÇIKTIĞIM BU YOLCULUKTA, HARİTADA BİRBİRİNE YAKIN GÖRÜNEN AMA HER SINIR GEÇİŞİNDE BAMBAŞKA BİR KÜLTÜRLE, FARKLI BİR MANZARAYLA VE YENİ BİR HİKÂYEYLE KARŞILAŞTIĞIMIZ BÜYÜLÜ BİR COĞRAFYA OLAN BALKANLAR TURUNU ETS TUR İLE GERÇEKLEŞTİRDİK.

YERDEKİ UFACIK BİR TAŞIN BİLE HİKÂYESİNİ BİZE AKTARAN REHBERİMİZ SEZGİN SADİ İSE 38 KİŞİLİK GRUBUN UNUTULMAYACAK YOLCULUĞUNUN EN ÖNEMLİ AKTÖRLERİNDEN BİRİYDİ.

Yolculuğumuz Kosova’nın başkenti Priştine ile başladı. Ardından taş sokakları, tarihi dokusu ve kendine özgü atmosferiyle Prizren bizi karşıladı. Balkanların farklı kültürlerinin bir arada yaşadığı bu şehirlerde, geçmişin izleriyle bugünün hayatı iç içe geçmiş durumda.

Kosova’dan ayrılıp Arnavutluk’un İşkodra şehrine doğru ilerlerken manzara da yavaş yavaş değişmeye başladı. İşkodra, gölü, tarihi dokusu ve sakin atmosferiyle yolculuğumuzun en güzel duraklarından biri oldu.

KARADAĞ’IN MASAL ŞEHİRLERİ

Sonraki durağımız Karadağ’dı. Budva, Adriyatik kıyısındaki hareketli atmosferi, tarihi şehir surları ve deniziyle bizi karşıladı. Ardından Kotor… Dağların arasına saklanmış Kotor Körfezi, taş evleri ve dar sokaklarıyla adeta bir masal şehrini andırıyor.

Taş duvarların ardındaki eski şehir, yani Stari Grad’ta saraylar, kiliseler, eski taş evler, kafeler ve hediyelik eşya dükkânları bulunmakta. Bu büyülü şehrin simge yapılarından biri de şehrin koruyucu azizi Aziz Tryphon’a adanan Aziz Tryphon Katedrali, Kotor’un dini ve kültürel tarihinin en önemli yapılarından biri.

1979 yılından beri UNESCO tarafından koruma listesinde olan bu Venedik mimarisi etkisindeki şehrin taş merdivenlerinde çok kedi görmek beni adeta hem şaşırttı hem de çok mutlu etti. Kedilerle olan hikâye bayağı uzun, meğer Kotor, “Kediler Şehri” olarak da anılıyormuş.

Büyülendiğim Kotor’da taş sokaklardan yukarı çıktıkça şehir küçülüyor, körfez büyüyor; sonunda insan kendisini Adriyatik’in ve dağların arasında asılı kalmış gibi hissediyor.

Daha sonra deniz yolculuğuyla ulaştığımız Our Lady of Rocks - Kayaların Leydisi ve Saint George - Aziz George Adası, Kotor Körfezi’nin en fotojenik noktalarından biri oldu. Kısaca Karadağ’ı kendime not aldım, tekrar gelinmeli, yaşanmalı, keşfetmeli…

MOSTAR KÖPRÜSÜ TAŞLARIN ÜZERİNDEN GEÇEN BİR TARİH

Yolculuğumuzun en duygusal duraklarından biri Bosna-Hersek oldu. Müslümanlığın yayılmasında öncülük eden ve bölgedeki ilk ve en önemli manevi merkez olarak kabul edilen Blagay Tekkesi’nin ardından, Mostar’ın simgesi olan tarihi köprüye geldiğimizde, sadece güzel bir manzarayla değil, geçmişin ve yeniden ayağa kalkmanın hikâyesiyle de karşılaştık.

Neretva’nın iki yakasını birbirine bağlayan bu köprüyü 1566 yılında Mimar Sinan’ın öğrencisi Mimar Hayreddin, Allah’ın 99 isminden yola çıkarak 99 basamaktan yapmış.

Bu köprünün en acı bölümü ise 1993 yılında Bosna Savaşı sırasında bombardıman sonucu yıkılıp tüm taşlarının Neretva Nehri’ne dökülmesi. 2004 yılında orijinal taşlar kullanılarak tekrar yapılmış ama bu sefer 1993 yılının unutulmaması adına 93 basamaktan yapılmış.

Aslında Mostar Köprüsü, yıkılmış bir şehrin yeniden ayağa kalktığını gösteren en anlamlı simge olmuş bence.

O gün köprünün üzerinde yürürken ayaklarımın altında sadece taşları değil, bir şehrin hafızasını da hissettiğimi söyleyebilirim.

Ve sonunda Saraybosna…

Farklı kültürlerin, dinlerin ve tarihlerin bir arada yaşadığı bu şehir, Balkanların ruhunu belki de en güzel anlatan yerlerden biri. Saraybosna sokaklarında yürürken geçmiş ile bugün arasındaki bağ çok güçlü bir şekilde hissediliyor.

SIRBİSTAN’DA BELGRAD

Rotamızın bir diğer önemli durağı Belgrad oldu.

Tuna ve Sava nehirlerinin buluştuğu şehir, hareketli şehir yaşamı, tarihi yapıları ve geniş meydanlarıyla Balkanların modern yüzünü gösteriyor. Belgrad’da geçmişin izleri ile günümüzün canlı şehir hayatı yan yana ilerliyor.

KUZEY MAKEDONYA’DA DOĞA VE TARİH

Yolculuğumuzun son bölümünde Kuzey Makedonya bizi bekliyordu. Başkent Üsküp, tarihi taş köprüsü, çarşısı ve farklı kültürlerin izlerini taşıyan şehir yapısıyla rotamızın önemli duraklarından biri oldu.

Üsküp’ten sonra Matka Kanyonu…

Şehrin gürültüsünden uzaklaşıp doğanın içine girdiğimiz bu bölge, yolculuğun en etkileyici manzaralarından birini sundu.

Ardından Tetova, Ohri, Sveti Naum ve Bitola…

Özellikle Ohri Gölü’nün sakinliği ve Sveti Naum’un doğal güzellikleri, Balkan yolculuğumuzun hafızamızda yer eden görüntülerinden oldu. Tabii burada Ohri Gölü’ne ayrı bir parantez açmam gerekmekte…

ZAMANIN SESSİZCE AKTIĞI YER: OHRİ GÖLÜ

Dağların arasında uçsuz bucaksız görünen turkuaz renkli Ohri Gölü, 1,36 milyon yıllık ömrüyle dünyanın en eski göllerinden biri. Burada yaptığımız tekne yolculuğunda gölden gördüğümüz taş sokaklar, eski evler ve yüzyıllardır gölün kıyısında duran kiliseler şehrin geçmişini adeta bugünün içinde yaşatıyor.

Kayalıkların üzerinde, göle doğru uzanan Aziz Yuhanna Kaneo Kilisesi ise gördüğümüz en güzel manzaralardan biriydi. Daha sonra Sveti Naum’a doğru ilerledik. Burada dağların arasından çıkan berrak kaynakların oluşturduğu küçük göletler ve kanallar, bizi bambaşka bir dünyanın içine çekti.

Suyun berraklığı, yeşilin her tonu ve gölün sakinliğiyle zamanın yavaşladığını söyleyebilirim.

GÖLÜN SIRRINI TAŞIYAN İNCİ

Buraya gidip de Ohrid İncisi almamak olmazdı. Ohrid İncisi, denizden çıkarılan doğal bir inci değil ama yüzyılı aşkın süredir aileler tarafından korunan geleneksel bir el işçiliğiyle hazırlanıyor.

Ohri Gölü’nde yaşayan Plashica balığının pullarından elde edilen, her inci tanesinin sabırla, katman katman hazırlandığı çok özel bir mücevher. En etkileyici tarafı ise bu geleneğin bir sır gibi iki aile tarafından korunması.

O yüzden bir gün Ohri’ye gidip Ohrid İncisi gördüğünüzde siz siz olun, sadece bir takıya bakmadığınızı düşünün; çünkü benim için Ohri Gölü’nden ayrılırken yanıma aldığım inci, gölün kendisinden kopmuş küçük bir hatıra gibiydi.

BİR YOLCULUKTAN DAHA FAZLASI

Kosova’dan Arnavutluk’a, Karadağ’dan Bosna-Hersek’e, Sırbistan’dan Kuzey Makedonya’ya uzanan bu yolculuk bize yalnızca yeni şehirler göstermedi. Her sınır geçişinde başka bir kültür, her şehirde başka bir hikâye, her sokakta başka bir iz bıraktı.

Balkanlar’ı güzel yapan belki de tam olarak bu… Birbirinden farklı hikâyelerin aynı coğrafyada buluşması.

Ve yolculuğun sonunda geriye sadece çekilen fotoğraflar değil; tadılan yemekler, duyulan ezgiler, karşılaşılan insanlar ve hafızada kalan manzaralar kalıyor.

Balkanlar’dan geriye kalan en güzel şey ise, insanın içinde yeniden yola çıkma isteği oluyor.